Yetiştirilmesi
Make your own free website on Tripod.com

 

Yetiştirilmesi

 

Tavşan yetiştiriciliği ağır iş gerektirmeyen hemen herkesin kolayca yapabileceği bir iştir. Bir kişi ( 15 - 60 yaş arası ) tam gün çalışarak bakım, besleme, kırkım ve diğer işlemlerle birlikte 500 adet Ankara tavşanının bakımını sağlayabilmektedir.

Tavşancılığı diğer hayvancılıklarından ayrı düşünmek gerekir. Çünkü sürekli bir doğum ve sürekli yavru bakımı söz konusudur. Bu uygulamalar biraz tecrübe ve biraz ilgi ile çok rahat yapılabilen işlerdir. Ankara tavşanını çok küçük yerlerde çok fazla sayıda beslemek mümkündür.

Bu hayvanların sadece yünü değil, eti, derisi, gübresi ve hatta kanı ve iç organlarından da faydalanılır. Tavşanlar kalitesiz yemleri değerlendirerek ete dönüştürebilirler. Yani selüloz oranı yüksek olan bitkilerdeki proteinleri değerlendirme kabiliyetleri vardır. Bu besinler tavuk ve hindiler için gıda olarak kullanılamaz. Tavşanlar verdikleri ürüne göre enerji ve proteini daha etkin kullanan tek hayvan türüdür. Damızlık anaç ve erkekler tek tek kafeslerde beslenirler. Aynı ananın yavruları 5-6 tavşan bir kafese gelecek şekilde yerleştirilirler. Bu yavrular 75 günlük olduklarında tek tek kafeslere alınırlar.

Hayvanların yem ve su ihtiyaçları yarı veya tam otomatik olarak kolayca karşılanabilir. Gübrelerin toplanması zor ve yorucu değildir. Çiftleştirme olayı kolaydır. Gebelik muayenesi ise bir süre tecrübe ile rahatlıkla öğrenilebilir(bkz.Üremesi).

DOĞUM KUTUSU

Tavşan üretiminde en önemli ekipmanlardandır. Sütten kesime kadar geçen evrede yavru tavşanların hayatta kalmalarına direkt etki eder. Canlı doğan tavşanların %15-40’ ı ölebilir. Doğum kutusu tavşanın doğum yapmasına ve yavrularına bakmasına uygun olmalıdır. Ortamın temiz olması ve soğuk havalarda kutudaki optimum sıcaklığın 30-35C olması gerekir. İdrardan dolayı oluşan nemlilik önlenmelidir. Üreticinin yavruları izlemesine, ölü yavruları uzaklaştırmasına, anayı ve yavruları rahatsız etmeden yataklık metaryalini değiştirmesine imkan verecek şekilde olmalıdır.

Doğum kutusu rutubete dayanıklı tahtadan yapılmalıdır. Ölçüleri

35 x 35 x 65 dikdörtgen prizması şeklinde olur. Uzun yan yüzeyinin birinde tabandan 5-10 cm yüksekte, 12-15 cm çapında yuvarlak pencere bulunur. Doğum kutusunun üzeri yavruların izlenmesi, temizlik, vs. için açılıp kapanabilir şekilde olmalıdır. Dişinin giriş yeri yavruların tutulduğu yerin aksi yönünde olmalıdır. Böylece dişinin doğum kutusuna aniden girdiği zaman yavrularını ezmesi önlenebilir. Kutunun tabanı idrarın akıp gitmesine izin verecek şekilde dizayn edilmelidir. Bu amaçla taban delinebilir veya zemin ile kutu arasına 1cm boşluk bırakılabilir. İyi bir doğum kutusu için dişi, yavrularına kendi tüylerinden yataklık yapar. Buna ilave olarak başka materyallerde kullanılmalıdır. Çünkü tavşan yatağı hazırlamak için kendi göğüs kıllarını yolacaktır. Bunun için temiz saman, kuru ot ve tavşanların kırkımından sonra kullanılamayan tüyleri kullanabiliriz. Selülozlu pamuk yünü asla kullanılmamalıdır. Doğum kutusu genellikle kafesin dışına yerleştirilir.